5 درس مهم تابستان 2026 برای فصل جوایز؛ از شگفتی امی تا وسواس اسکار
به گزارش مجله بوشهری ها، با نزدیک شدن به تعطیلات آخر هفته روز کارگر و بازگشایی مدارس، نمی توان به همه درس هایی فکر نکرد که از تعطیلات روز یادبود، شروع رسمی فصل گرم سال، تا امروز آموخته ایم. درس هایی از این دست که جیکوب الوردی و زندایا کاملا مطمئن شدند بندی شبیه به قرارداد هریسون فورد برای جنگ ستارگان: نیرو برمی خیزد (Star Wars: The Force Awakens) در قراردادهایشان برای فصل سوم سرخوشی (Euphoria) گنجانده گردد. یا این که فقط تیلور سوئیفت می تواند چهره های مشهور را متقاعد کند گوشی های هوشمند متصل به اینستاگرامشان را کنار بگذارند.
و البته این را هم یاد گرفتیم که تماشاگران قطعا حاضرند پول بدهند تا آن هتوی را در حال رویارویی با مریل استریپ و رابرت پتینسون ببینند… اما برای تماشای دایناسورهای وحشی و مهاجم، نه.
با این حال، تابستان سال جاری درس های مهم تری هم درباره شرایط چهار رویداد بزرگ فصل جوایز به ما داده است؛ مسیری که با مراسم امی در 14 سپتامبر شروع می گردد و با گرمی در 7 فوریه، اسکار در 14 مارس و تونی در 13 ژوئن ادامه پیدا می نماید. پس بیایید کتاب های درسی تابستان 2026 را باز کنیم و درس ها را مرور کنیم، چون قطعا بعدا یک آزمون غافلگیرنماینده در پیش خواهد بود.
خواندنی ها
ستاره های پیشکسوت هالیوود در پی تاریخ سازی در جوایز امی هستند
بوی شگفتی از خلیج بیوه می آید
نشان بده، نگو (Show, Dont Tell) توصیه خوبی هم برای فیلم نامه نویسان است و هم برای کسانی که نتایج جوایز را پیش بینی می نمایند. بنابراین، اگرچه می توانیم یک بار دیگر و با تمام احساس به شما بگوییم که اوج گیری خلیج بیوه (Widows Bay) مهم ترین داستان فصل امی در تابستان سال جاری بوده، شاید بهتر باشد این رشد را به جای شرح دادن، به شما نشان دهیم.
این سریال کمدی محصول اپل تی وی که کیتی دیپولد آن را خلق نموده، از زمان شروع پخش در انتها آوریل، ابتدا دل تماشاگران را به دست آورد و بعد رای دهندگان را هم تسخیر کرد تا در نهایت بیشترین تعداد نامزدی را در میان تمام سریال های تازه وارد به دست آورد.
عملکرد خلیج بیوه در صبح اعلام نامزدهای امی، بلافاصله رقابتی را که پیش از آن بیشتر شبیه مراسم تاج گذاری فصل پنجم و انتهای هکس (Hex) از اچ بی او مکس به نظر می رسید، وارد مرحله تازه ای از تردید کرد. البته هکس همچنان با 24 نامزدی تاریخی، رکورددار تعداد نامزدی در بخش سریال کمدی است و پیشتازی خود را حفظ نموده است.
خواندنی ها
چرا خلیج بیوه یکی از متفاوت ترین کمدی های ترسناک سال است؟
با این همه، کارشناسانی که مسیر خلیج بیوه را زیر نظر دارند، نشانه هایی از تغییر جریان می بینند. با نزدیک شدن به انتها کمپین های تبلیغاتی برای رای دهندگان، بازیگران و تیم سازنده سریال تقریبا در همه جا حاضر شدند و حالا احتمال شگفتی در چندین شاخه، از جمله برترین سریال کمدی، جدی تر از گذشته به نظر می رسد.
اگر حتی یکی از این شگفتی ها رخ دهد، یادآوری مهمی خواهد بود از این واقعیت که تغییرات بزرگ در امی می توانند نه طی چند ماه، بلکه ظرف چند هفته اتفاق بیفتند و حتی محکم ترین کشتی ها را از مسیر خود خارج نمایند.
با این حال، هکس قرار نیست کاملا طلسم گردد؛ به ویژه وقتی جین اسمارت در آستانه ثبت رکوردی تاریخی نهاده شده است و می تواند با تبدیل پنجمین نامزدی خود به پنجمین پیروزی، در بخش برترین بازیگر زن کمدی تاریخ ساز گردد. اگر در طول پنج فصل هکس یک چیز یاد گرفته باشیم، این است که هرگز نباید روی شکست دبرا ونس، این زن شکست ناپذیر، شرط بست.
شاخص وسواس
پیروزیت پیاپی وسواس (Obsession) ساخته کاری بارکر و اتاق های پشتی (The Backrooms) ساخته کین پارسونز، تابستان سال جاری را به فصلی ماندگار برای سینمای وحشت تبدیل کرد و بار دیگر نشان داد یوتیوب به یکی از مهم ترین زمین های پرورش نسل تازه فیلم سازان و سازندگان آثار پرفروش تبدیل شده است؛ دست کم در دنیای وحشت.
در همین حال، سیرک دیجیتال شگفت انگیز (The Amazing Digital Circus) نیز نشان داد که داستان های پیروز در دنیای انیمیشن هم می توانند از یوتیوب شروع شوند.
البته پیش از این هم بارها دیده ایم که فیلم های ترسناک به پیروزیت های بزرگ تجاری برسند. اما آنچه وسواس را از نمونه های مشابه متمایز کرد، سرعتی بود که بحث درباره فیلم از پیروزیت در گیشه به احتمال درخشش در اسکار تغییر جهت داد.
و هیچ کس بیش از بازیگر 25 ساله نقش اصلی فیلم و عضو آینده مردان ایکس (X-Men)، یعنی ایندی ناوارتی، از این تغییر سود نبرد. با استقبال گسترده مخاطبان جوان و همواره حاضر در فضای آنلاین از فیلم، ستاره او نیز به سرعت اوج گرفت. این واقعیت که بعدها تعیین شد ناوارتی پیش از این به عنوان استریمر در توئیچ هم فعالیت داشته، یاری کرد طرفداران جوان راحت تر او را یکی از خودشان بدانند.
خواندنی ها
نقد فیلم وسواس؛ مراقب باش چه آرزویی می کنی
درخواست ها برای نامزدی و حتی پیروزی او در بخش برترین بازیگر زن به سرعت شبکه های اجتماعی را فرا گرفت و بعد وارد بحث های جدی تر و جریان اصلی رسانه ها شد. خیلی زود نام او در کنار برندگان اخیر اسکار مانند مایکی مدیسون برای آنورا (Anora)، ایمی مدیگان برای سلاح ها (Weapons) و البته بازیگر محبوب خود ناوارتی، مایکل بی. جردن برای گناهکاران (Sinners) نهاده شد.
ناوارتی در گفت وگو با رسانه گلد دربی در ماه ژوئن درباره جردن گفته بود: بازی او در آن فیلم واقعا برای همه کسانی که در کار حضور دارند الهام بخش است و احساس می کنم آن برد اسکار کاملا حقش بود. ناوارتی در حال حاضر در جدول پیش بینی کارشناسان گلد بی برای برترین بازیگر زن در رتبه دوم نهاده شده است.
بازی چندلایه او، محبوبیت شخصیت نیکی که حتی قرار است به رویدادهای سالانه شب های وحشت هالووین (Halloween Horror Nights) در پارک های یونیورسال استودیوز راه پیدا کند و بعلاوه کم بودن تعداد رقبای جدی در فصل تابستان، همگی به موقعیت او یاری نموده اند.
احتمالا با شروع اکران فیلم های جدی تر و پرمدعای پاییز، این شرایط تغییر خواهد نمود. با این حال، تردیدی نیست که فوکوس فیچرز در فصل جوایز کمپینی جدی به راه خواهد انداخت تا همه ما همچنان شیفته وسواس بمانیم.
به سوی ایتاکا و فراتر از آن
داستانی است تقریبا به قدمت حماسه هومر: کریستوفر نولان در اواخر ژوئیه یک فیلم بزرگ در ابعاد آی مکس اکران می نماید، منتقدان شیفته اش می شوند، تماشاگران برای دیدنش به سالن ها هجوم می آورند و پیش بینی نمایندگان فصل جوایز آن را به صدر تقریبا تمام جدول های اسکار می رسانند… به جز چهار شاخه.
ادیسه (The Odyssey) سه سال پس از پیروزیت گسترده اوپنهایمر (Oppenheimer) در اسکار از راه رسیده و در حال حاضر به نظر می رسد در مسیر عبور از 13 نامزدی آن فیلم نهاده شده است. حتی ممکن است به رکورد 16 نامزدی گناهکاران، رکورددار سال گذشته، برسد یا از آن عبور کند.
حماسه نولان از زمان اکران در 17 ژوئیه، جایگاه نخست جدول برترین فیلم گلد بی را به طور قاطع در اختیار دارد و صرف نظر از این که نیمه دوم سال چگونه پیش برود، حضور آن در شاخه برترین فیلم و بسیاری از شاخه های دیگر تقریبا تضمین شده است.
پرسش اصلی این است که آیا فیلم می تواند چنان در فکر رای دهندگان اسکار ماندگار گردد که در ماه های آینده، مانند اودیسئوس، بار دیگر به ایتاکا بازگردند و زیر انبوه تصاویر بزرگ و خیره نماینده فیلم، عمق و جان دراماتیک آن را کشف نمایند؟
و البته یک پرسش دیگر هم وجود دارد: آیا یونان باستان نولان پس از آن که رای دهندگان آراکیس آینده نگرانه دنی ویلنوو را ببینند، همچنان به همان میزان خیره نماینده به نظر خواهد رسید؟
اوپنهایمر از این مزیت برخوردار بود که حماسه ای درونی به شمار می رفت و فکر و روان یک مرد را با زبانی بزرگ و کاملا سینمایی کاوش می کرد. اما ادیسه روی صحنه ای بسیار بزرگ تر روایت می گردد، آن هم در دوره ای که به نظر می رسد رای دهندگان اسکار بیشتر به داستان هایی علاقه دارند که شخصیت ها در مرکز آن قرار دارند.
برای پیدا کردن آخرین برنده برترین فیلم با چنین ابعاد و مقیاسی، باید به ارباب حلقه ها: بازگشت پادشاه (The Lord of the Rings: The Return of the King)، فیلم انتهای سه گانه پیتر جکسون، بازگردیم و اتفاقا این مقایسه پیش از این هم مطرح شده است.
هنوز باید دید آیا نولان می تواند تاج اسکار خود را حفظ کند یا نه، اما وقتی پای ثبات در پیروزیت به میان باشد، کمتر فیلم سازی را می توان با او هم تراز دانست.
خواندنی ها
نقدهای فیلم ادیسه منتشر شد؛ حماسه نولان تاریخ سازی می نماید
ترانه ای برای بی تی اس
دوستداران موسیقی تمام تابستان را با انتخاب تگزاس (Choosin Texas) سپری نموده اند؛ چرا که الا لنگلی، خواننده موسیقی کانتری، روند صدرنشینی خود در جدول هات 100 بیلبورد را از فوریه تا فصل تابستان ادامه داده است.
این رکوردشکنی بعلاوه شانس او را در چندین شاخه گرمی، از جمله ضبط سال، افزایش داده است. در شرایطی که سه مدعی اصلی این شاخه، اولیویا دین، ری و تیلور سوئیفت، همچنان موقعیت نسبتا ثابتی دارند، هر تغییری می تواند به جان گرفتن ماه هایی یاری کند که در دنیای گرمی چندان پرحادثه نبوده اند. از سوی دیگر، گاهی بی خبری خودش خبر خوبی است. به ویژه پس از آن که آموزشگاه ضبط در ماه ژوئیه با واکنش های تندی روبرو شد.
ماجرا پس از تغییر مجموعه ای از قوانین و ایجاد شاخه برترین اجرای موسیقی پاپ آسیایی شروع شد؛ تغییری که باعث شد مدعیان احتمالی اصلی این شاخه، گروه مشهور کی پاپ کره جنوبی، بی تی اس، تصمیم بگیرند آخرین آلبوم خود، آریرانگ (Arirang)، را برای آنالیز به گرمی ارسال ننمایند.
اعضای گروه در حساب های شخصی خود در شبکه های اجتماعی نوشتند: ما تصمیم گرفته ایم سال جاری برای گرمی اثری ارسال نکنیم. امیدواریم موسیقی به خاطر خودش شنیده و دوست داشته گردد، نه این که بر اساس منطقه یا زبان تقسیم بندی گردد. از آرمی و همه شما که همواره در کنار ما هستید سپاسگزاریم.
آموزشگاه ضبط خیلی زود کوشش کرد فضا را آرام کند و تاکید داشت که بی تی اس همچنان برای رقابت در تمام شاخه ها واجد شرایط است. با این حال، تصویری که ماجرای جایزه موسیقی پاپ آسیایی ایجاد نموده، بدون تردید پس از انتها تابستان و ورود به سپتامبر هم همچنان مسئله ای قابل بحث خواهد بود. امیدواریم در آینده راه های بهتری برای احترام گذاشتن به موسیقی جهانی پیدا گردد.
خرس های برادوی
پس از پیروزیت در وست اند، پدینگتون رسما تایید کرد که بهار آینده راهی نیویورک می گردد. پدینگتون: موزیکال (PADDINGTON The Musical) در مسیر انتقال به برادوی به آثار دیگری مانند اویتا (Evita) با بازی ریچل زگلر و اینتر آلیا (Inter alia) با حضور رزمند پایک می پیوندد؛ نمایش هایی که پس از پیروزیت در جوایز الیویه، حالا چشم به جوایز تونی دارند.
فصل گذشته شاهد پیروزیت دو نمایش منتقل شده از بریتانیا در هر دو سوی اقیانوس اطلس بودیم؛ جان لیسگو برای غول (Giant) و لسلی منویل برای ادیپ (Oedipus).
بی تردید امید فعالان صنعت تئاتر این است که مخاطبان برادوی به پدینگتون و اویتا فرصت بیشتری نسبت به گربه ها: بال ژلیکال (Cats: The Jellicle Ball) بدهند؛ نمایشی که حیوانات پشمالو را با ترانه های اندرو لوید وبر ترکیب نموده بود.
این فراوری که با استقبال بسیار خوبی از سوی منتقدان روبرو شد، در ماه اوت و پس از ناکامی در کسب جایزه برترین بازآفرینی موزیکال تعطیل شد. آندره دی شیلدز، ستاره نامزد تونی این نمایش، در گفت وگو با گلد دربی گفت که دو نیروی نفرت و عدم تحمل در مسائل تجاری نمایش نقش داشته اند.
در مقابل، این تصور وجود دارد که معروفیت ریچل زگلر و محبوبیت ماندگار پدینگتون، شانس بیشتری برای جذب گردشگران و تماشاگران گاه به گاه نیویورک ایجاد می نماید؛ همان گروه هایی که حضورشان برای فروش بلیت در برادوی اهمیت زیادی دارد.
چنین موجی می تواند شانس هر دو نمایش را در رقابت های تونی بالا ببرد، حتی در شرایطی که رقبای قدرتمندی مانند جنگجویان (Warriors) لین-منوئل میرندا در بخش موزیکال های نو و اشک ها و لبخندها (The Sound of Music) در لینکلن سنتر در بخش بازآفرینی ها حضور دارند. البته گاهی تنها چیزی که برای زنده نگه داشتن یک نمایش در برادوی ضروری است، یک جامعه هواداری وفادار و پرشور است.
در بازنگری تازه ای که درباره پسران گمشده (The Lost Boys)، به نظر می رسد این نمایش که مخاطبان جوان را هدف گرفته و فصل گذشته 12 نامزدی به دست آورد، ظاهرا همان مخاطبان پرشور نسل زد را جذب نموده که بیگانگان (The Outsiders) را پس از پیروزی در بخش برترین موزیکال، سه سال متوالی روی صحنه نگه داشته اند.
منبع: Gold Derby
منبع: دیجیکالا مگ